Ziemia radomska

Ziemia Radomska - region historyczny położony w widłach Wisły i Pilicy. Część województwa sandomierskiego z czasów I Rzeczypospolitej. W węższym znaczeniu terytorialnie tożsama z ówczesnym powiatem radomskim. Granice: na wschodzie z Ziemią Stężycką i województwem lubelskim - na Wiśle; na południu z powiatem sandomierskim - w przybliżeniu na Kamiennej; na zachodzie z powiatem opoczyńskim - na Garbie Gielniowskim, Brzuśni i Drzewiczce; na północy z Mazowszem - od Pilicy pod Nowym Miastem do Radomierzy (Radomki) pod Brzózą. Znaczniejsze skrajne miejscowości: Brzóza, Ryczywół, Kozienice, Janowiec, Solec, Bałtów, Brody Iłżeckie, Skarżysko-Kamienna, Przysucha, Potworów, Przytyk, Jedlińsk. W średniowieczu część Ziemi Radomskiej stanowiła Ziemia Stężycka na prawym brzegu Wisły (okolice dzisiejszych Dęblina, Ryk, Żelechowa). W szerszym znaczeniu - używanym w administracji skarbowej - Ziemia Radomska obejmowała powiaty chęciński, opoczyński i radomski. Z punktu widzenia geografii fizycznej położona na pograniczu wyżyn i nizin, o pasowym układzie jednostek. Część wyżynna to mezozoiczne obrzeżenie Gór Świętokrzyskich. Na południowym zachodzie Garb Gielniowski, opadający progiem tektonicznym ku Przegórzu Iłżeckiemu i Równinie Radomskiej, zajmującym środkową część regionu. Między Przedgórzem Iłżeckim i Równiną Radomską a Wyżyną Lubelską - Małopolski Przełom Wisły. Na północnym wschodzie Równina Kozienicka, urozmaicona wałami wydmowymi. Stolicą regionu jest miasto Radom.